Krótka odpowiedź: w Server Managerze sprawdź właściwą sesję i należące do niej zapisy. Wczytaj odpowiedni zapis ręcznie, skontroluj fabrykę w grze, a potem porównaj Auto-Load Session Name z tą sesją. Auto-Load wskazuje sesję; według dokumentacji serwera serwer uruchamia się z jej najnowszym zapisem. Samo udane przesłanie pliku nie dowodzi więc, że po następnym restarcie pojawi się fabryka, o którą Ci chodzi. Zanim cokolwiek podmienisz, zrób kopię plików.

Ten poradnik pomoże graczom PC korzystającym z serwera dedykowanego: hostowanego samodzielnie, u innego dostawcy lub w SupremeTier. Nie potrzebujesz nowego serwera ani zmiany dostawcy. Bez uprawnień administratora możesz sprawdzić fabrykę i przygotować diagnozę; wczytywaniem, przesyłaniem i ustawieniami serwera zajmuje się osoba uprawniona. Dla rozgrywki co-op hostowanej lokalnie znajdziesz poniżej osobną sekcję. Aktualne FAQ producenta wyklucza dołączanie z konsol do serwerów dedykowanych, dlatego poniższe kroki w Server Managerze nie są instrukcją dla konsol. Źródło: Coffee Stain

Stan weryfikacji źródeł: 29 października 2026 r. Teksty w menu mogą się różnić w zależności od języka i builda. Opisana procedura opiera się na dokumentacji. Przykład jest fikcyjny i nie stanowi raportu z przeprowadzonego przez nas testu serwera gry.

Najpierw zawęź problem: świat, stan czy postać?

Po restarcie brakuje Twojej linii kolejowej. Może to oznaczać trzy zupełnie różne rzeczy: wczytano inną fabrykę, działa starszy stan tej samej fabryki albo stoisz w złym miejscu inną postacią. Zanim ktokolwiek usunie pliki, porównajcie wspólnie dwie lub trzy charakterystyczne cechy: położenie HUB-a, wyróżniającą się instalację produkcyjną i ostatnio osiągnięty kamień milowy. Punkt odrodzenia czy pusty ekwipunek nie wystarczą jako dowód, że to niewłaściwy świat.

Sprawdź też wpis serwera. Czy grupa ma kilka serwerów, stary adres w ulubionych albo dodatkowo lokalną rozgrywkę co-op? Zanotuj adres i port wpisu, którego faktycznie używacie. Wyświetlana nazwa serwera to tylko etykieta i nie musi odpowiadać nazwie Waszej sesji. Poproś drugiego gracza o potwierdzenie, że mówicie o tym samym wpisie. Nie publikujcie przy tym hasła administratora ani tokenów dostępu.

Obserwacja
Pierwsza kontrola
Działanie, które jest jeszcze nieadekwatne
Pojawia się zupełnie inna fabryka
Porównaj adres serwera, aktywną sesję i cel Auto-Load
Usuwanie wszystkich zapisów
Fabryka jest właściwa, ale brakuje ostatnio zbudowanego odcinka
Porównaj zapisy tej samej sesji według czasu gry i czasu zapisu
Rozpoczynanie nowej sesji
Fabryka się zgadza, ale ekwipunek lub postać nie
Sprawdź konto i logowanie online
Przywracanie kopii zapasowej świata
Przesłany zapis jest na liście, ale nie ma go w grze
Sprawdź, czy został faktycznie wczytany
Ponowne przesyłanie pod wieloma nazwami
Ręczne wczytanie działa, ale po restarcie pojawia się inny stan
Sprawdź sesję Auto-Load i najnowsze zapisy
Ponowna instalacja jako pierwszy krok
Wybranego zapisu w ogóle nie da się wczytać
Zanotuj komunikat błędu, build, branch i używane mody
Nadpisywanie jedynego oryginalnego zapisu

FAQ producenta wyjaśnia, że inne powiązanie z tożsamością gracza online może spowodować utworzenie nowej postaci. Jeśli fabryka się zgadza, najpierw wyjaśnijcie kwestię konta. W przeciwnym razie wycofanie świata mogłoby cofnąć postępy wszystkich graczy, nie rozwiązując właściwego problemu. Źródło: Coffee Stain, rozwiązywanie problemów

Sesja, zapis i Auto-Load: trzy pojęcia, trzy zadania

Sesja to nazwany ciąg Waszej rozgrywki. Do jednej sesji może należeć wiele zapisów. Zapis to konkretny zachowany stan gry z danego momentu. Auto-Load Session Name określa, z której sesji serwer dedykowany ma wczytać grę podczas uruchamiania. Dokumentacja serwera opisuje przy tym wybór najnowszego zapisu tej sesji. Źródło: dokumentacja serwera

Wyobraź sobie, że Wasza sesja nazywa się „Zakład Północ”. Należą do niej stany „Przed przebudową”, „Stan wieczorny” i automatyczne kopie. Sesja odpowiada na pytanie „Która linia rozwoju fabryki?”, a zapis na pytanie „Który jej stan?”. Ten podział wyjaśnia dwa typowe nieporozumienia: najnowszy przesłany plik nie musi być aktualnie wczytanym światem, a nazwa pliku nie musi nadawać się na nazwę sesji Auto-Load.

Przesłanie to jeszcze nie polecenie uruchomienia

Podczas przesyłania zapis trafia na serwer. W API natychmiastowe wczytanie jest osobną opcją o nazwie LoadSaveGame. Przesłanie bez późniejszego wczytania może więc zakończyć się sukcesem, a grupa nadal będzie grać w dotychczasowej fabryce. Sprawdź widoczny efekt w grze; ukończony pasek postępu potwierdza na początek tylko operację, którą interfejs faktycznie wykonał.

Wczytanie teraz to nie to samo co wczytywanie w przyszłości

API rozdziela LoadGame i SetAutoLoadSessionName. Pierwsze wywołanie wczytuje nazwany zapis. Drugie ustawia cel automatycznego startu i według dokumentacji nie zmienia już wczytanej sesji. Nie zakładaj więc, że każdy panel dostawcy automatycznie łączy te kroki. Po zapisaniu ustawienia odczytaj jego wartość ponownie. Źródło: dołączona dokumentacja API, publiczna kopia

Rozróżniaj nazwę pliku, nazwę sesji i nazwę serwera

Zapisz te trzy nazwy osobno. Serwer może nazywać się „Serwer weekendowy”, sesja „Zakład Północ”, a ręczny zapis „Zakład-Północ-przed-restartem”. Zmiana nazwy pliku poza grą nie jest niezawodnym sposobem na zmianę wewnętrznego przypisania do sesji. Odczytaj to przypisanie w menedżerze zapisów. Do Auto-Load użyj wyświetlanej tam nazwy sesji, a nie nazwy odgadniętej na podstawie folderu przesyłania.

Przed zmianami: najpierw kopia zapasowa

Wyznaczcie jedną osobę, która poprowadzi cały proces. Pozostali nie budują dalej podczas wyboru zapisu i testu restartu. W przeciwnym razie późniejsze wczytanie może przepaść świeżo wypracowany postęp. Zanotuj ostatni moment, co do którego masz pewność, że stan był prawidłowy, oraz stan, który grupa chce teraz odzyskać. Sama informacja „kopia istnieje” bez daty i pochodzenia niewiele daje przy kilku podobnych plikach.

Zabezpiecz oryginalny zapis, o który Ci chodzi, a dodatkowo zastany stan serwera poza aktywnym katalogiem zapisów. Jeśli masz dostęp do plików, skopiuj także ustawienia serwera przewidzianą do tego metodą tworzenia kopii. U dostawcy bez dostępu do plików skorzystaj z jego funkcji eksportu lub kopii zapasowych i sprawdź, czy pobrany plik faktycznie istnieje. Kopia przechowywana tylko w tym samym ulotnym katalogu serwera nie ochroni Cię przed jego zastąpieniem.

Poczekaj na zakończenie zapisywania. Przy bezpośrednim kopiowaniu na poziomie systemu plików serwer powinien być prawidłowo zatrzymany przez standardową usługę lub panel. Należy to odróżnić od przesyłania przez działający Server Manager: ta funkcja administracyjna wymaga osiągalnego serwera. Nie kopiuj pliku, który jest właśnie zapisywany, jako rzekomo spójnej kopii i nie zabijaj procesu tylko po to, żeby było szybciej.

Przed zatrzymaniem serwera wykonaj ręczny zapis. Nie zakładaj, że przycisk restartu utworzy świeży zapis świata. Dokumentacja egga Pterodactyl wyraźnie wskazuje na to ograniczenie w opisie swojej metody zatrzymywania. Sprawdź nowo utworzony wpis w Server Managerze i zabezpiecz go, zanim wyłączysz instancję. W ten sposób oddzielasz „serwer został prawidłowo zamknięty” od „nasz ostatni postęp w budowie został faktycznie zapisany”. Źródło: Pterodactyl, Save Files

Notatka o kopii zapasowej powinna zawierać co najmniej:

  • Pochodzenie: komputer gracza, dotychczasowy serwer lub wcześniejsza kopia.
  • Datę, godzinę i strefę czasową wykonania kopii.
  • Nazwę sesji i nazwę pliku, o ile są widoczne.
  • Czas gry i czas zapisu z menedżera zapisów.
  • Branch, build i używane mody, o ile są znane.
  • Dwie cechy fabryki, po których grupa rozpozna dany stan.
  • Miejsce przechowywania niezmienionej oryginalnej kopii.

Droga powrotna: jeśli coś się nie uda, przerwij serię prób. Zachowaj problematyczny stan pośredni osobno, wczytaj zabezpieczoną właściwą kopię standardową ścieżką administracyjną i przywróć wcześniej udokumentowany cel Auto-Load. Jeśli zmieniano wersje, plan przywracania musi obejmować także odpowiednią wersję serwera. Kopia w nowszym formacie nie stanie się czytelna dla starszego oprogramowania przez samo skopiowanie.

Porównaj build i branch, zanim zaczniesz testować zapisy

„Obaj mamy Satisfactory” to za mało, żeby postawić diagnozę. Sprawdź gałąź klienta gry i serwera dedykowanego: zwykła czy Experimental. Dopisz faktyczny identyfikator builda widoczny w grze, w widoku serwera lub w logu startowym. Nazwy w panelu dostawcy to tylko wskazówki; liczy się to, co zgłasza działający proces. Zanotuj też, o ile masz taką informację, na jakim buildzie wybrany zapis został ostatnio zapisany.

Porównanie wersji ma najpierw odpowiedzieć na jedno pytanie: Czy ta instalacja w ogóle potrafi wczytać wybrany stan gry? Jeśli nie udaje się nawet ręczne wczytanie, inna nazwa w Auto-Load nie rozwiąże problemu. Jeżeli natomiast właściwą fabrykę da się wczytać, ale po każdym restarcie pojawia się inna, trop prowadzi raczej do celu startowego. Nie mieszaj tych dwóch klas błędów, robiąc jednocześnie aktualizacje, zmiany nazw i przywracanie kopii.

Coffee Stain wyraźnie zaleca tworzenie kopii zapasowych przy przechodzeniu między wersjami. Dlatego odłóż niezmienioną kopię, zanim otworzysz zapis na innej gałęzi i ponownie go zapiszesz. Powrót do starszej wersji próbuj tylko ze stanem, który się do tego nadaje. To, że plik istnieje, nie oznacza jeszcze, że jest kompatybilny. Źródło: Coffee Stain, Main i Experimental

Mody dokładają kolejną warstwę. Prowadź listę modów i ich wersji. Zmiany w tym zestawie testuj wyłącznie na kopii zapisu. Udany start bez modów nie dowodzi, że zawartość zależna od modów przetrwa. Jeśli nie znasz zależności modów, potraktuj na początek ten zapis jako osobny przypadek odzyskiwania. Poniższa główna procedura zakłada zapis, który w wybranym środowisku serwera da się co do zasady wczytać.

Jak znaleźć właściwy zapis gry

Zacznij od gracza, który jako ostatni widział właściwą fabrykę. Poproś go o wskazanie lub wyeksportowanie konkretnego zapisu. „Weź najnowszy” to zbyt nieprecyzyjne polecenie, gdy ktoś kopiował pliki, zmieniał ich nazwy albo dopiero co pobrał stare kopie zapasowe. Czas w systemie plików może opisywać samo kopiowanie. Nie musi to być moment, w którym fabryka osiągnęła dany postęp.

Dlatego porównaj kilka wskazówek: przypisanie do sesji, czas zapisu w menedżerze zapisów, czas gry, rozpoznawalne budowle i ostatnio ukończone kamienie milowe. Rozmiar pliku to tylko informacja dodatkowa. Większy plik nie musi być tym właściwym, a mniejszy nie jest przez to uszkodzony. Dłuższy czas gry również nie dowodzi, że to szukany stan budowy, jeśli kilka osób grało dalej na różnych odgałęzieniach.

Podejrzanych kandydatów otwieraj tylko jako kopie robocze. Przy każdym z nich zapisz, co udało Ci się zobaczyć. Dwie jasno opisane próby są bardziej przydatne niż dziesięć nieopisanych uploadów. Zwłaszcza przy przywracaniu starszego stanu ważne jest pytanie: czy grupa chce tylko obejrzeć historyczny stan, czy na stałe grać od niego dalej? W drugim przypadku po sprawdzeniu zawartości potrzebujesz nowego, potwierdzonego zapisu i ponownego testu restartu.

Jeśli żaden kandydat nie zawiera oczekiwanej fabryki, zakończ diagnozę celu startowego. Poszukaj brakującego stanu w pozostałych kopiach zapasowych i zapisach lokalnych. Żadne ustawienie nie odtworzy budynków, których nie ma w żadnej zachowanej migawce. Nie ogłaszaj grupie utraty danych, dopóki nie wiadomo, jakie źródła w ogóle przeszukano.

Przykład: od uploadu do restartu

Przykład, a nie test na żywo: Czworo graczy chce dalej grać na sesji „Zakład Północ”. Po restarcie na serwerze dedykowanym działa jednak sesja „Fabryka testowa”. Wybrany zapis lokalny nosi nazwę „Zakład-Północ-wieczór”. W sesji „Zakład Północ” grupa rozpoznaje stację kolejową obok HUB-a i nową linię aluminium. Nazwy i obserwacje służą tu wyłącznie do zilustrowania procedury.

1. Zapisz stan wyjściowy

Osoba odpowiedzialna notuje adres serwera, port, aktywną sesję i wyświetlaną wartość Auto-Load. Zabezpiecza też zarówno zastany stan serwera, jak i plik lokalny „Zakład-Północ-wieczór”. Pobrana kopia pozostaje niezmieniona w drugiej lokalizacji. Wszyscy wiedzą, że w trakcie testu nikt nie buduje dalej na poważnie.

Oczekiwany wynik pośredni: potraficie wyjaśnić, która fabryka teraz działa i do czego wrócicie, jeśli próba się nie powiedzie. Jeśli niejasny jest już sam adres serwera, niczego nie wgrywacie. Poprawnie wykonany upload na niewłaściwy serwer i tak dałby zły wynik.

2. Sprawdź kandydata i wersję

Grupa porównuje gałąź i build klienta oraz serwera, a wybrany zapis sprawdza po znanych cechach. Sama nazwa nie wystarczy. Jeśli pojawia się komunikat o błędzie kompatybilności, trzeba go wyjaśnić w pierwszej kolejności. Oryginalny zapis pozostaje chroniony; nie testujecie po kolei dowolnych wersji na jednej jedynej kopii.

Oczekiwany wynik pośredni: „Zakład-Północ-wieczór” to zamierzony kandydat, jego pochodzenie jest znane, a wybrane środowisko serwera potrafi go wczytać. Jeśli tych warunków brakuje, następny krok pozostaje otwarty, zamiast zostać odhaczony jako sukces.

3. Wgraj zapis przez Server Manager

W menu głównym otwórz Server Manager, wybierz właściwy serwer i uwierzytelnij się z uprawnieniami administratora. Udokumentowany interfejs udostępnia zarządzanie zapisami w sekcji Manage Saves. Wybierz tam lokalny zapis do wgrania. Użyj funkcji uploadu widocznej w Twoim buildzie i poczekaj na jej wynik. Źródło: dokumentacja serwera, Loading a save file

Następnie sprawdź, czy plik pojawił się na liście zapisów po stronie serwera i do jakiej sesji jest przypisany. Jeśli interfejs oferuje dodatkowo natychmiastowe wczytanie wgranego pliku, zanotuj, czy wybrano tę opcję. Jeśli jej nie ma, wczytanie jest osobnym krokiem. Gdy plik o tej samej nazwie już istnieje, przerwij niejasne pytanie o nadpisanie i najpierw zabezpiecz istniejący plik.

4. Wczytaj dokładnie ten zapis i sprawdź fabrykę

Wyraźnie wybierz wgranego kandydata do wczytania. Poczekaj, aż wczytywanie się zakończy. Dokumentacja API zaznacza, że podczas wczytywania API może być chwilowo niedostępne. Krótka przerwa na tym etapie sama w sobie nie dowodzi więc, że zapis się nie wczytał. Nie powtarzaj poleceń wczytywania na ślepo. Źródło: dokumentacja API, LoadGame

Dołącz do gry i sprawdź stację kolejową, HUB i linię aluminium. Drugi gracz potwierdza te cechy. Jeśli brakuje linii aluminium, być może wybrano niewłaściwy moment zapisu. Wtedy wracacie do wyboru kandydata. Ustawienie już teraz celu Auto-Load na „Zakład Północ” nie zastąpiłoby sprawdzenia zawartości.

5. Zabezpiecz potwierdzony stan i dopasuj Auto-Load

Zapisz potwierdzoną fabrykę pod jednoznaczną nazwą ręczną, na przykład „Zakład-Północ-przed-restartem”. Sprawdź, czy nowy wpis rzeczywiście pojawił się w zarządzaniu zapisami. To szczególnie ważne, jeśli chcecie kontynuować starszy stan gry. Auto-Load nie powinien wczytać istniejącego już nowszego stanu tej samej sesji, którego nie chcecie kontynuować.

W polu Auto-Load Session Name wpisz faktycznie wyświetlaną nazwę sesji „Zakład Północ”. Zapisz ustawienie i odczytaj je ponownie po ponownym otwarciu widoku. Nie wpisuj tam „Zakład-Północ-przed-restartem”, jeśli to tylko nazwa pliku. Sprawdź też najnowsze zapisy tej sesji. Mogą dojść kolejne zapisy automatyczne, dlatego listę dokumentujesz tuż przed restartem.

6. Zrestartuj serwer w normalny sposób, nie zakładając z góry sukcesu

Umów się z grupą na krótki restart. Poczekaj na zakończenie zapisywania i użyj standardowej ścieżki restartu w swoim panelu lub menedżerze usług. Przy selfhostingu miarodajna jest faktycznie skonfigurowana usługa. Cudza przykładowa nazwa usługi z poradnika nie jest poleceniem, które zadziała w każdym systemie. Nie wywołuj awarii w ramach testu i nie zmieniaj jednocześnie skryptu startowego, wersji oraz katalogu zapisów.

Po starcie poczekajcie, aż serwer będzie gotowy do pracy. Nie wczytujcie teraz od razu ręcznie sesji „Zakład Północ”, bo właśnie to zatarłoby test automatycznego startu. Najpierw odczytajcie aktywną sesję i cel Auto-Load. Następnie jeden z graczy wchodzi do świata i sprawdza te same cechy fabryki co wcześniej.

7. Zapisz wynik według jasnych kryteriów

Test tego restartu uznajecie za zaliczony, jeśli bez ręcznego wczytywania działa właściwa sesja, są obecne uzgodnione cechy fabryki i widać nowy, kontrolny stan gry. Zanotujcie godzinę, aktywną sesję, cel Auto-Load i wynik. Sam działający proces serwera lub zielona kropka statusu nie wystarczą.

Jeśli znów pojawi się „Fabryka testowa”, porównajcie ustawienie z notatką sprzed restartu. Jeśli aktywny pozostaje „Zakład Północ”, ale brakuje linii aluminium, sprawdźcie zapisy w obrębie tej sesji. To dwie różne ścieżki dalszego działania. Pierwsza dotyczy konfiguracji startowej i jej trwałości, druga wczytanego momentu gry. Zachowajcie kopię zapasową, dopóki grupa nie potwierdzi prawidłowego stanu.

Ustawione poprawnie, a mimo to źle

Wartość Auto-Load po starcie znów jest inna

Najpierw sprawdź, czy zmiana rzeczywiście została zapisana i czy potem ponownie się wyświetliła. Jeśli tak, poszukaj po stronie administratora serwera mechanizmów, które przywracają ustawienia przy starcie: szablonów startowych, skryptów przywracania, zmieniających się katalogów konfiguracji lub nietrwałej ścieżki kontenera. To hipotezy diagnostyczne, a nie automatyczne obwinianie Twojego dostawcy.

W każdej próbie porównuj tylko jedną zmienną. Zapisz, jaka wartość obowiązywała przed zatrzymaniem serwera, a jaka po nim. Jeśli jednocześnie resetuje się nazwa serwera lub konfiguracja administratora, wskazuje to na szerszą utratę albo podmianę ustawień serwera. Nie usuwaj tych ustawień w ramach szybkiej naprawy: możesz w ten sposób stracić dodatkowe informacje i dotychczasowy stan dostępu.

Auto-Load i aktywna sesja się zgadzają, ale postęp nie

W takim przypadku trop prowadzi raczej do wyboru zapisu w obrębie sesji. Sprawdź, czy oczekiwany postęp w ogóle został zapisany i czy sprawdzany przez Was zapis rzeczywiście znajduje się na serwerze. Odróżnij czas ostatniej budowy od czasu ostatniego udanego zapisu. Wielokrotne restartowanie nie odtworzy brakującego stanu pośredniego.

Po przywróceniu starszego zapisu porównaj pozostałe, nowsze wpisy, zanim uznasz diagnozę za zakończoną. Zapisz potwierdzoną kontynuację jako nowy zapis i sprawdź ją ponownie. Nie usuwaj kandydatów tylko dlatego, że ich nazwy wyglądają podobnie. Jeśli porządki okażą się konieczne, najpierw wyeksportuj te pliki osobno i udokumentuj, co do czego należy.

Zapis znika po restarcie kontenera lub usługi

To sygnał, by sprawdzić miejsce przechowywania zapisów i jego trwałość. Przesłany plik może być widoczny w działającej instancji, a restart może uruchomić inną instancję z innym magazynem danych. Poproś administratora serwera o porównanie faktycznie zamontowanej ścieżki magazynu, konta usługi uruchamiającego serwer i konfiguracji startowej. Ponowna instalacja nie byłaby tu sensownym pierwszym krokiem diagnostycznym.

Przy własnym hostingu sprawdź też, czy przez przypadek nie zarządzasz dwiema instancjami. Rozróżniaj folder instalacji, miejsce przechowywania zapisów i konto usługi: to, że pliki programu leżą w określonym miejscu, nie dowodzi, że właśnie tam trafiają używane zapisy. Do naprawy potrzebujesz faktycznie zaobserwowanych ścieżek, a nie domyślnej ścieżki znalezionej w internecie.

Serwer nie wczytuje kandydata lub zgłasza błąd

Zachowaj pełny komunikat błędu i przebieg zdarzeń w czasie. Czy plik jest na liście po stronie serwera? Czy jest przypisany do właściwej sesji? Czy przesyłanie zakończyło się pomyślnie? Dopiero potem sprawdzaj build, branch i ewentualnie mody. Pliku z widocznym błędem wczytywania nie należy ustawiać jako celu automatycznego startu w produkcyjnej rozgrywce.

Jeśli działa drugi, zabezpieczony zapis tej samej fabryki, zanotuj tę różnicę. Pozwala to zawęzić problem, ale nie dowodzi jeszcze konkretnego uszkodzenia pliku. Nie używaj narzędzi „naprawczych” na jedynej kopii. Krótki raport z jednym niedziałającym i jednym wczytującym się kandydatem jest bardziej pomocny niż długa lista wprowadzonych już, nieudokumentowanych zmian.

Serwer własny czy wynajęty?

Do standardowej procedury potrzebujesz Server Managera i uprawnień administratora. Bezpośredni dostęp do plików to dodatkowa możliwość przy tworzeniu kopii zapasowych i diagnozie, a nie wymóg dla każdego gracza. Na wynajętym serwerze eksport i restart mogą odbywać się przez panel dostawcy. Nazwy przycisków bywają różne; żaden poradnik nie powinien udawać, że każdy panel wygląda tak samo.

Na własnym komputerze z Windows Coffee Stain podaje dla lokalnych zapisów folder bazowy %LOCALAPPDATA%\FactoryGame\Saved\SaveGames. Kluczowe jest konto użytkownika, na którym go sprawdzasz. Usługa serwera może działać na innym koncie niż Twoja interaktywna gra. Ścieżka producenta dla zalogowanego użytkownika nie dowodzi więc jeszcze, że jest to właściwa ścieżka usługi. Źródło: Coffee Stain, Save files

W przypadku Linuxa i kontenerów ustal na podstawie konkretnej instalacji, gdzie faktycznie przechowywane są zapisy. Zanim skopiujesz pliki, sprawdź montowanie trwałego magazynu i uprawnienia zapisu konta usługi. Nie nadawaj hurtowo uprawnień wszystkim użytkownikom. Problem z uprawnieniami rozwiązuje się przez właściwe przypisanie właściciela i przewidziany dostęp, a nie przez odblokowywanie wszystkiego na ślepo.

Jeśli nie masz dostępu administratora, wyślij uprawnionej osobie nazwę właściwej sesji, nazwę kandydata i cechy fabryki. Poproś o wartości sprzed restartu i po nim. Dzięki temu grupa sama oceni powodzenie, a hasło administratora nie musi trafić do wszystkich.

Lokalna rozgrywka w co-opie: zapis wybiera host

Jeśli jeden z graczy hostuje świat bezpośrednio na swoim komputerze, to właśnie ten komputer jest miarodajnym źródłem wczytanej rozgrywki. Wartość Auto-Load serwera dedykowanego nie jest tu właściwym ustawieniem. Host po wykonaniu kopii zapasowej kończy bieżącą rozgrywkę, wybiera właściwy zapis w menu wczytywania i ponownie zaprasza znajomych. Także tutaj najpierw sprawdzacie fabrykę, a potem postęp.

Przede wszystkim sprawdźcie, kto tym razem hostuje. Dwóch graczy może mieć kopie tej samej fabryki w różnym stanie. Jeśli rozgrywkę nagle otwiera ktoś inny, starszy zapis lokalny jest oczywistym tropem. Sama przekazana dalej nazwa pliku nie dokumentuje, na której kopii grano ostatnio.

Jeśli wynik synchronizacji z chmurą jest niejasny, najpierw zachowaj osobno kandydatów dostępnych lokalnie. Na podstawie informacji o zapisach i cech fabryki zdecydujcie, którą wersję chcecie kontynuować. Nie włączaj i nie wyłączaj synchronizacji na chybił trafił, gdy kilka urządzeń otwiera różne kopie. Bezpieczna kolejność pozostaje taka sama: zabezpieczyć kopie, ustalić ich pochodzenie, świadomie wczytać zapis, sprawdzić zawartość i udokumentować nową miarodajną kontynuację.

Protokół restartu do skopiowania

Wypełnij te pola przed testem i po nim. Puste pole oznacza „jeszcze niesprawdzone”. Szablon nie jest automatycznym dowodem i nie odczytuje danych z serwera.

Pole kontrolne
Przed restartem
Po restarcie
Data, godzina, strefa czasowa
wpisz samodzielnie
wpisz samodzielnie
Adres serwera i port
wpisz samodzielnie
sprawdź ten sam wpis
Branch i build
wpisz samodzielnie
zanotuj różnice
Aktywna sesja
wpisz samodzielnie
odczytaj bez ręcznego wczytywania
Sesja Auto-Load
wpisz samodzielnie
odczytaj ponownie
Właściwy zapis i jego pochodzenie
wpisz samodzielnie
przyporządkuj wczytany stan
Cecha fabryki 1
wpisz samodzielnie
jest / brak
Cecha fabryki 2
wpisz samodzielnie
jest / brak
Ostatni potwierdzony zapis
wpisz samodzielnie
sprawdź postęp
Niezmieniona kopia zapasowa
zanotuj lokalizację
nadal dostępna

Decyzja końcowa: „Zaliczony” oznacza: właściwa sesja, właściwy stan fabryki, brak ręcznego wczytywania. „Częściowo” oznacza na przykład: fabryka się zgadza, ale nie udało się odczytać wartości Auto-Load. „Niezaliczony” oznacza: brakuje uzgodnionej cechy lub działa inna sesja. Dzięki temu wiadomo, co zostało udowodnione, a co pozostaje otwarte.

Dla zaawansowanych: API serwera

Jeśli Twoje obecne narzędzie administracyjne obsługuje już API Satisfactory, możesz za jego pomocą uzupełnić ręczne obserwacje. QueryServerState rozróżnia aktywną sesję (ActiveSessionName) i cel startowy (AutoLoadSessionName). EnumerateSessions zwraca grupy sesji wraz z informacjami o zapisach. Ten podział pomaga odróżnić błędnie ustawioną wartość startową od niewłaściwego zapisu we właściwej grupie. Źródło: dokumentacja API

Według dokumentacji deweloperskiej społeczności moderskiej dokumentacja referencyjna dostarczana z grą znajduje się w katalogu instalacyjnym pod ścieżką CommunityResources/DedicatedServerAPIDocs.md. W przypadku konkretnych wywołań miarodajny jest plik należący do zainstalowanego builda. Podlinkowana tutaj publiczna kopia pochodzi z 2024 roku i nie zastępuje takiego porównania. Ten poradnik celowo nie podaje niezweryfikowanej sekwencji poleceń z danymi dostępowymi. Źródło informacji o lokalizacji dokumentacji

Sam status API nie dowodzi jeszcze, jaka jest widoczna zawartość fabryki. Korzystaj z niego razem z testem dołączenia do gry. Podobnie poprawna odpowiedź na zmianę ustawienia nie oznacza jeszcze, że zewnętrzny szablon startowy pozostawi tę wartość nietkniętą przy restarcie. Dlatego obserwacje sprzed uruchomienia i po nim powinny trafić do tego samego protokołu.

FAQ

Czy w polu Auto-Load Session Name muszę wpisać nazwę pliku?

Użyj nazwy sesji wyświetlanej w menedżerze zapisów gry. Wybór pliku wskazuje konkretny zapis, a Auto-Load określa sesję dla następnego automatycznego uruchomienia. Sprawdź przypisanie, zamiast zgadywać je na podstawie nazwy pliku.

Dlaczego przesyłanie działa, ale aktywna pozostaje stara fabryka?

Sprawdź, czy po przesłaniu faktycznie uruchomiono wczytywanie. Przesłanie i natychmiastowe wczytanie to odrębne operacje. Wybierz wprost przesłany zapis, wejdź do świata i sprawdź znane budowle. Dopiero wtedy można ocenić, czy dotarła właściwa zawartość.

Czy mogę na stałe kontynuować grę od starszego stanu?

Tak, jeśli da się go wczytać w Twojej instalacji i zawiera pożądaną zawartość. Zabezpiecz pozostałe zapisy-kandydatów, wczytaj stary stan, sprawdź go i zapisz od nowa wybraną kontynuację. Skontroluj Auto-Load oraz najnowsze zapisy tej sesji. Następujący potem test restartu pokaże, czy kontynuacja faktycznie znów się pojawia.

Czy wystarczy zmienić nazwę pliku zapisu?

Nie, to nie potwierdza przypisania do sesji. Odczytaj przypisanie w menedżerze i osobno sprawdź cel uruchomienia. Czytelna ręczna nazwa zapisu przydaje się w Twojej dokumentacji, ale nie zastępuje wyboru zapisu ani testu restartu.

Czy muszę usuwać stare autozapisy?

Nie na potrzeby pierwszej diagnozy. Najpierw je zabezpiecz i porównaj. Stary autozapis może być jedynym zachowanym pożądanym stanem gry. Jeśli później konieczne będzie celowe porządkowanie, przechowuj wyeksportowane kopie poza aktywnym katalogiem zapisów i dokumentuj, co zostało usunięte.

Czy powinienem najpierw przeinstalować serwer?

Zacznij od tożsamości serwera, wyboru zapisu, Auto-Load i trwałości ustawień. Ponowna instalacja może zmienić dodatkowe zmienne i utrudnić diagnozę. Jeśli instalacja rzeczywiście wymaga naprawy, potrzebujesz wcześniej pełnego planu przywracania wraz z zabezpieczonymi danymi.

Czy pusty plecak oznacza, że to niewłaściwa fabryka?

Nie jest to wiarygodny znak. Najpierw sprawdź budynki i postępy. Inne powiązanie gracza online może tłumaczyć pojawienie się innej postaci. Dlatego porównaj dostęp do konta i faktyczny stan świata, zanim cofniesz postępy całej grupy.

Co przekazać supportowi lub administratorowi serwera?

Podaj dokładny czas, wpis serwera, branch i build, pożądaną oraz aktywną sesję, wartość Auto-Load, a także testowany zapis. Dołącz obserwacje sprzed zwykłego restartu i po nim oraz odpowiedni komunikat o błędzie. Opisz też, czy zapis wczytuje się ręcznie. Nie przekazuj haseł ani tokenów; zapisy gry zawierające dane prywatne przesyłaj wyłącznie przeznaczoną do tego chronioną drogą.

Źródła i stan weryfikacji

Stan weryfikacji: źródła przeczytano 29 października 2026 r. FAQ producenta potwierdza kopie zapasowe, zmiany wersji i wymienione rozgraniczenia. Wiki społeczności, do której linkuje Coffee Stain, dokumentuje Server Manager oraz znaczenie celu Auto-Load. Bezpośredni dostęp do niej był podczas tej weryfikacji zablokowany; istotne informacje można było odczytać w aktualnym indeksie wyszukiwania. Pojęcia związane z API sprawdzono dodatkowo w publicznie dostępnej kopii dostarczanej dokumentacji. Nie przeprowadzono testu na konkretnej aktualnej instalacji serwera.

Protokoły weryfikacji i przykładowy przebieg są narzędziami redakcyjnymi. Nie obiecują odzyskania danych, które nie istnieją. Zachowaj niezmienioną kopię zapasową, dopóki Wasza grupa nie potwierdzi właściwej fabryki i jej postępów po restarcie.